خبرنامه امیرکبیر: در حالی که روز گذشته اعلام شد اتهامات زارعی، فرمانده سابق نیروی انتظامی تهران، اتهاماتی غیر از فساد اخلاقی است، روزنامه اعتماد از وجود پرونده ای دیگر برای وی در قوه قضاییه خبر داد و اعلام کرد زارعی بار دیگر بازداشت شده است.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در حالی که روز گذشته بازپرس شعبه ۵ دادسرای کارکنان دولت اتهامات سردار زارعی، فرمانده سابق نیروی انتظامی تهران، را سوءاستفاده از موقعیت شغلی و امکانات دولتی، خیانت در امانت و جرایم مالی عنوان کرد و از سایت های خبری خواست از انتشار اخبار کذب در این خصوص خودداری کنند، امروز روزنامه اعتماد خبر از بازداشت وی در خصوص پرونده ای دیگر با اتهاماتی نامشخص داد.

روزنامه اعتماد در همین رابطه گفته است: «دومین پرونده این مقام سابق انتظامی در شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران رسیدگی می شود و پنج قاضی عالی رتبه زیر نظر قاضی مدیر خراسانی مسوولیت تحقیق در این باره را برعهده دارند. تحقیقات در این پرونده که اتهامات دیگری را دربر دارد نیز همچنان ناتمام باقی مانده است. این در حالی است که به گفته یک مقام آگاه بازخوانی اتهامات فرمانده سابق در نیمه دوم نوروز از سوی هیات قضات ادامه خواهد یافت و متهم پس از ایام عید به صورت ویژه تحت بازجویی و محاکمه قرار خواهد گرفت، البته محاکمه های وی پشت درهای بسته انجام خواهد شد.»

گزارش های رسیده حاکی از آن است که سردار زارعی که پیش از این با تودیع قرار وثیقه چندین میلیون تومانی آزاد بود، از روز یکشنبه به دستور هیات قضات به زندان تحویل داده شد. دستگیری این فرمانده سابق پلیس به دلیل افزایش مبلغ قرار وثیقه نبوده و برای وی قرار بازداشت صادر شده است.

از آن جا که اخبار رسیده حکایت از آن دارد که قضات دادگاه علاوه بر سردار زارعی از دو زن دیگر که نامشان در پرونده اتهامی فرمانده سابق به ثبت رسیده تحقیق و برای آنها قرار وثیقه صادر کرده اند، مشخص است که اتهامات موجود در پرونده دوم زارعی فساد اخلاقی بوده و خبر منتشر شده توسط سایت های خبری کاملا صحت داشته است.

در حالی که خبر تخلفات سنگین این فرمانده سابق نیروی انتظامی در روز انتخابات مجلس توسط احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی، تکذیب شد، شنیده ها حاکی از آن است که سردار سرتیپ پاسدار رضا زارعی از سوی نیروی انتظامی با چند مرتبه تنزل درجه، با درجه «سرهنگ دومی» بازنشسته شده است.

اعلام رسمی اتهامات سردار زارعی: همه جور اتهام به جز ۶ زن!

درگذشت یک پان ایرانیست

Be  name  yazdane  pak

محمد مهرداد، سرباز باورمند آرمان پان ایرانیسم به تازگی در گذشت. او که در سازمان "پرچمداران پان ایرانیسم" ایران پرستی را می کوشید در رویدادی تروریستی در 16 بهمن سال 1330 بوسیله گلوله قطع نخاع شد و تا پایان عمر به مدت 54 سال در بستر روزگار گذرانید
 به هر روی آنچه از ایشان گفته می شد روحیه بالای وی علیرقم ناتوانی، مطالعه پیوسته درباره مضوعات روز ایران و امید و باورش به پیروزی بود

مراسم گرامیداشت ایشان روز آدینه 21 بهمن از ساعت 16 تا 17:30 در مسجد نبی، انتهای خیابان کارگر برگذار می شود

 

  

درود بر ایرانیان میهن پرست 

پیشنهاد می کنم پرچم پان ایران را  بر روی آستین کت و بلوز خود بدوزید و در هر جایی که می توانید بنگارید تا در خیابانها و کوچه وبازار همه با این اندیشه ژرف و سترگ اشنا شده و توده ملت نیز به این سو بیایند و تا با اشنایی با آیین ریشه ای بتوانند خرافات را کنار گذارند و از سوی دیگر این جنبش می تواند نشان نفوذ و قدرت ناسیونالیستها در بین توده ملت باشد و باعث می شود اهریمن تازی از اندیشه نابودی ساختاری این کهن بوم  بیرون اید .

آزادی نزدیک است

پاینده ایران

کوبنده تندر

 

به نام خداوند آزادی

نه لائیسم و نه اسلام گرایی

« در باب پایان انتخابات ریاست جمهوری ترکیه »

ذوق زدگی کودکانه احزاب حکومتی ایران از نتایج انتخابات ترکیه ، ناشی از اشتباه بچه گانه ایشان در لفظ اسلام گرایی است ....

... روزی یکی از دوستانم به یکی دیگر از دوستان کمونیستم ، پیروزی حزب چپ گرای "کارگر " را در انتخابات بریتانیا تبریک گفت و دوست کمونیست من ، مختصر و مفید گفت : « ... این فقط تشابه لفظی در لغت " چپ " است ! » . . .

می توان با همسری محجّبه در انظار عمومی ظاهر شد ، امّا ذرّه ای به برخورد وحشیانه و قرون وسطایی با بد حجابان معتقد نبود ، می توان در خلوت نماز خواند امّا ذرّه ای و کمتر از ذرّه ای به ولایت فقیه و یا هر نوع حمومت دینی دیگری معتقد نبود . می توان حافظ منافع کشور نیمی مسلمان و نیمی غیر آن بود و اسرائیل را به رسمیت شناخت و با آمریکا رابطه داشت .

                      مرغ شیدا بیا بیا شاهد ناله حزینم شو

                      با نوایی به روز و شب هم صدای دل غمینم شو

                     لحظه ای آسمان تو بنگر چهره ارغوانی ام

                     با غم عشق او خزان شد نوبهار جوانی ام

پاینده ایران

کوبنده تندر

این ده روز برابر است با قادسیه دوم که بار دیگر اهریمن تازی با سرکردگی خاینان ایرانی بر ایران تاخت. 

باشد تا دوباره بر خیزیم .

بر افراشته باد درفش کاویان در سراسر فلات ایران

کوبنده تندر

عاشورا را مي‌توان در چند صورت خلاصه كرد:
1ـ توجّه به فروع و دوري از اصل: شكّي نيست كه واقعه عاشورا تكاني دوباره به اسلام داده و آن را جاني دوباره بخشيده است و ناگفته پيداست كه قيام عاشورا، ايجاد شد تا كمون اسلام و تشيع به فراموشي سپرده نشود و آنچه در تمامي شعارها و رجزهاي حضرت حسين بن علي(ع) به چشم مي خورد مؤيّد همين مطلب است.

در مقابل آنچه امروزه به صورت فرهنگي ثابت در يادداشت حماسه عاشورا و قيام امام حسين(ع) در آمده، تلاش‌هايي است براي به حاشيه راندن تعاليم اسلام و جايگزيني گزينه‌اي محرّف و غير اصولي به جاي آن. اين‌كه حسين‌بن‌علي(ع) شهيد راه حقّ‌ و عدالت گشته و ما به پاسداشت اين قيام براي او سوگواري و عزاداري مي كنيم و همين بكاء و ابكاء و تباكي موجبات غمض عين از اعمال سياه و سفيد ما مي‌گردد، يعني اين‌كه عاشورا و امام حسين(ع) تبديل به فيلتري براي عبور از مداقه در حسابرسي اعمال و كردار ما گشته است و اين يعني ضديت با گفتار و كردار خود امام. (إنّما خرجت لطلب الإصلاح في امّه جدّي محمّد(صلّي الله عليه و آله)) و نمونه ديگر اين مغالطه ظريف اين‌كه؛ اسلامي كه تمامي افتخارات و معجزات و پيامدهايش بر پايه عقل‌مداري و اطاعت‌پذيري است را اسير توهّمات و احساساتي كرده اند كه جنبه عقلاني و ملكوتي آن را تيره و از آن جنبه اي خرافاتي و عبث ساخته‌اند. تبليغ چنين منش و كنشي كه تضادّ اصولي و مبنايي با تعاليم اسلام دارد مردم و شاهدان اين فرهنگ را در وادي حيرت و سرگرداني به اين سؤال مي رساند كه اين مقاصد كجا و آن هدف والا كجا؟ حركات و سكناتي مانند آسيب رسانيدن به بدن توسّط عزاداران و استفاده از حركات و اشعار موهن ضدّ اسلامي از بروزات اين طرز تفكّر است و نيز استعمال مطالبي كه در آن‌ها به معصومين(ع) مقام الوهيّت داده شده و ساحت انسان از مقام خليفه اللهي به در آمده است، از اين قبيل ذهنيات است. اين امر از مواردي است كه و لو در باطن امر مخالف معناي ظاهر اراده شده باشد، امّا در ظاهر كه اساس قضاوت و حكميّت است، خلاف آن اثبات شده و ضربه اي كه دين در بعد تبليغي و انتشار از اين باب خورده است جبران ناپذير مي باشد.

2ـ سطحي انگاشتن هدف و آرمانهاي قيام حسيني: اگر قيام حسيني، قيامي اصيل و مبنايي نبود هيچ گاه به مصلحت و اقتضاي ثانويه اصل اوليه امر به معروف و نهي از منكر كه حفظ جان است ناديده گرفته نمي شد و جان حضرت و اصحابش در اين راه فدا نمي‌شد. پس اين قيام و هدف آن، آنقدر قوي و مستدل است كه جان چون حسيني وسيله رسيدن به آن هدف بزرگ مي‌شود و اين عقلانيت و معنويت توأمان است كه از عاشورا درخت تنومندي ساخته است كه در طول صدها سال تا به امروز سالم و پربار باقي مانده است و مهم ترين عامل تضعيف چنين تئوري و تفكّر عقل محوري، اصالت دادن به احساسات و دور ماندن از روشنايي عقل است.

احساسات مركب عقل است و بهترين و قويترين وسيله جذب، امّا هيچگاه جذب اوّليه و پذيرش ابتدايي بقاي تا نهايت را تضمين نمي كند و به بيان بهتر، توان چنين ابقاء و نگاهداشتي را ندارد. احساسات بدون عقل و سوگواريهاي بدون بن مايه كه امروز اساس پاسداشت‌هاي فرهنگ عاشوراست حكم مركب بدون انسان را دارد، و كو مركبي كه بدون راكب ره به جايي ببرد؟

3ـ پيروي جاهلانه و تعبّد بدون بينش عصاره تحريفات نامبرده و سست كننده ترين عامل اين فرهنگ است. اگر روزي اصحاب امام حسين(ع) با وفاترين و بهترين اصحاب به شمار مي رفتند، پيدا كردن علل و عوامل اين امتيازها و نسبت‌ها كار دشوار و مشكلي نيست. عبوديّت و اطاعت، عقل مداري و علم محوري، دوست پذيري و دشمن ستيزي و در آخر بصيرت اين اصحاب بود كه در طول تاريخ از آن‌ها ستارگاني متلالئ در آسمان فرهنگ و انديشه ساخته است.

در طي طريق تاريخ بشريّت هر فرد و نحله اي كه ادّعاي طرفداري از امام حسين(ع) را داشته باشد، ناگزير است به اينان تمسّك و تأسّي بجويد. اينان در راستاي آگاهي از اوضاع زمانه و تضيق از ستمهاي حاكمانه و نيز با بهره گيري از بينش اطاعت مآبانه به جايي رسيدند كه ضرورت را در رفتن ديدند و ماندن را مصلحتي توجيه گر. در ضديت با چنين نگرش و تفكّري، مشاهده مي شود كه پيروان فرهنگ عاشوراي حسيني خواسته يا ناخواسته از زاويه‌هاي ديد دشمنان حسين(ع) با مسائل برخورد كرده و به نوعي آلت دست آن‌ها شده اند. اكثريت مسائل كليدي و ماهوي اين فرهنگ را سطحي نگرانه و بدون توجّه كنار گذاشته و از آن‌ها عبور مي كنند و كمترين توجّهي به عمق پيامها ندارند.
از مصاديق بارز اين تفكّر موهوم و توخالي، اعتقاد به تمثال‌ها و آثاري است كه روزانه نوع تازه اي از آنان به بازار جذب مخاطبان عرضه مي شود. تقديس تمثيل در نگاه اوّليه، حاكي از احساس و عشق و ارادت مردم به خاندان اهل بيت(ع)مي باشد، ولي با نگرش عميق و تيزبينانه، سعي در به چالش كشيدن بعد معصوميّت و انسان كاملي امامان دارد كه در چنين صورتي قيام‌ها و فعاليت‌هاي مورد توجّه آنان امري عادي و در نهايت امر فوق العاده قلمداد مي شود و بدون نياز به آگاهي از ژرفاي واقعه و مطلب آموزي از غايت آن، به راحتي از كنار آنان مي گذرند.
از ديگر مصاديق اين تفكّر سست و بي پايه كه مبتني بر احساس محوري و نه عقل مداري است؛ استفاده از هر نوع آلت و لوازم براي ترويج فرهنگ عاشوراست ( مانند به كار گيري سبكها و شيوه‌هاي مبتذل در مجالس حسيني ) كه در تحليلي اين مطلب، دو گزينه شايان ذكر است:

اوّل: اينكه واقعه عاشورا و فرهنگ حسيني تبديل به اسطوره و نمادي شده است كه امروزه در حال اضمحلال و از بين رفتن است و براي حفظ و صيانت آن بايد متوسّل به چنين شيوه‌ها و روش‌هاي هر چند مغاير با نفس فرهنگ، شد.

دوّم: و يا اينكه فرهنگ عاشورا به اندازه كافي غني و مملوّ از معارف و مباني تئوريك مي‌باشد و اين ما هستيم كه دست خود را از دامان چنين منبع سرشاري كوتاه كرده، كاسه گدايي پيش مفلوك‌تر از خويش برده‌ايم. هويداست كه گزينه دوم صحيح و مصاب به واقع مي باشد.

و آخرالامر اينكه:
آنچه امروزه شاهد آن هستيم و مقدمات ريزش و سستي بناي رفيع فرهنگ حسيني را در نظر دارد؛ بدون در نظر گرفتن عوامل خارجي قسم خوردهء به معاندت با اين مكتب - كه در طول تاريخ هميشه و همه جا به ضديت با آن از هر راه و هر وسيله اي برخاسته اند- بايد در نظر داشت جهل و غفلت بزرگترين عامل لغزش در شناخت و شناساندن فرهنگ عاشوراست. بودند معدود كساني درروز عاشورا كه با محاسبات عليل و مخدوش خويش به نتيجه محاربه با امام حسين(ع) رسيده بودند. بينديشيم و بنگريم كه ما نيز از كساني نباشيم كه در اعتقاد و ضمير خويش حسيني هستند و در عمل يزيد را پذيرفته و دست ارادت به سويش دراز كرده اند.

چند اين شب و خاموشي؟ وقت است كه برخيزم
وين آتش خندان را با صبح برانگيزم

گر سوختنم بايد افروختنم بايد
اي عشق بزن در من كز شعله نپرهيزم

صد دشت شقايق چشم در خون دلم دارد
تا خود به كجا آخر با خاك در آميزم

چون كوه نشستم من با تاب و تب پنهان
صد زلزله برخيزد آنگاه كه برخيزم

برخيزم و بگشايم بند از دل پر آتش
وين سيل گدازان را از سينه فروريزم

چون گريه گلو گيرد از ابر فرو بارم
چون خشم رخ افروزد در صاعقه آويزم

اي سايه ! سحرخيزان دلواپس خورشيدند
زندان شب يلدا بگشايم و بگريزم

آقای رییس جمهور! خبردار شدیم که جنابعالی طی سخنانی، برخی منتقدان دولت خود را کمتر از بزغاله دانسته اید. احتمالا این شیوه مهروزی به نام شما ثبت می شود. حالا مشاوران جنابعالی از جمله مشاور مطبوعاتی تان می تواند بدون هراس از فشار وجدان اعلام نمایند: دولت نهم انتقاد پذیرترین دولت می باشد و شما هم می توانید قسمت دوم سخنرانی تان را برای دانشگاه کلمبیا – مُلمبیا و غیره آماده بفرمایید و بگویید: ایران آزادترین کشور دنیاست ...دست شما را می بوسیم و امیدواریم از طرف بزغاله که معمولا چهارپایی اهلی است به سمت سایر چهارپایان که ممکن است زبانم لال وحشی و حتی نجس هم باشند، حرکت نفرمایید ...

امروز هم احمدي نژاد با مردم اردبيل يك به يك بر سر ميز نشست و هركسي كه پولي كم داشت يك كيسه پول كه از در امد نفت بشكه 100 دلاري است به عنوان صدقه جلوي انها پرتاب كرد تا بدانند دولت كريمه چگونه دولتي است قبل از اين فرد هم شاهرودي راهبر نيروي نادادگري رژيم به مانند اجدادش در 1400 سال قبل در عربستان تصميم گرفت كه خود به صورت فردي و بدون كمك ديگر نادادگران زير دستش همه مشكلات مردم ايران را بگونه رودر رو يكسره كند اما از ديد شما با هفته اي يك جلسه و انهم ديدن از 50 تا 100 نفر از كساني كه از انبوهي موانع گذشته اند تا اين دون پايگان را ببينند مشكل 70 مليون ايراني به سامان مي رسد و ايا در قرن 21 اين شيوه دادگري و مملكت داري است؟؟؟؟
چه كسي بزغاله است؟؟؟؟؟؟

ترانه :شهيار قنبري

اهل طاعوني اين قبيله مشرقي ام

تويي اين مسافر شيشه اي شهر فرنگ

پوستم از جنس شبه ، پوست تو از مخمل سرخ

رختم از تاوله ، تن پوش تو از پوست پلنگ

بوي گندم مال من ، هر چي كه دارم مال تو

يه وجب خاك مال من ، هر چي مي كارم مال تو

تو به فكر جنگل آهن و آسمون خراش

من به فكر يه اتاقي اندازه تو واسه خواب

تن من خاك منه ، ساقه گندم تن تو

تن ما تشنه ترين تشنه يك قطره آب

بوي گندم مال من ، هر چي كه دارم مال تو

يه وجب خاك مال من ، هر چي مي كارم مال تو

شهر تو ، شهر فرنگ / آدم هاش ترمه قبا

تن تو ، مثل تبر / تن من ريشه سخت

تپش عكس يك قلب / مونده اما رو درخت

بوي گندم مال من هر چي مي كارم مال تو

نبايد مرثيه گو باشم واسه خاك تنم

تو آخه مسافري ، خون رگ اينجا منم

تن من دوست نداره زخمي دست تو بشه

حالا با هر كس كه هست هر كس كه نيست داد مي زنم

بوي گندم مال من هر چي كه دارم مال تو

يه وجب خاك مال من هر چي مي كارم مال تو

ميرزا محمد ، متخلص به فرخی ، فرزند محمد ابراهيم سمسار يزدی در سال ۱۲۶۷ هجری خورشيدی مطابق با ۱۸۸۸ ميلادی در يزد متولد شد. د

تحصيلات فرخی تقريبا تا حدود سن ۱۶ سالگی می باشد. او چون از طبقه متوسط بود پس از خروج از مدرسه به کارگری مشغول گرديد و از دسترنج خود که مدتی در کار پارچه بافی و مدتی هم در کار نانوايی بوده، امرار معاش می کرد. او همواره شعرهای شاعران بزرگ را می خواند. در سن پانزده سالگی به دليل شعری که عليه اوليای مدرسه سروده بود او را از مدرسه اخراج کردند.

در طلوع مشروطيت و پيدايش حزب دموکرات در ايران ، فرخی هم که يکی از آزاديخواهان يزد بود به اين حزب پيوست و در غزلی آزادی را چنين تعريف کرد

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی که روح بخش جهان است نام آزادی

هزار بار بود به ز صبح استبداد برای دسته پا بسته شام آزادی

به پيش اهل جهان محترم بود آنکس که داشت از دل و جان احترام آزادی

در نوروز سال ۱۲۸۷ خورشيدی مطابق با ۱۹۰۸ ميلادی بجای مدح گويی حکومت وقت، شعر زير را نوشت و در دارالحکومه خواند: د

عيد جم شد ای فريدون خو، بت ايران پرست

د مستبدی خوی ضحاکی است، اين خو ، نه ز دست

تا آنجا که صريحا به حاکم خطاب می کند : د

خود تو می دانی ، نيم از شاعران چاپلوس

د کز برای سيم بنمايم ، کسی را پايبوس

همين امر باعث عصبانيت ضغيم الدوله، حاکم يزد گرديد و دستور داد که دهان فرخی را با نخ و سوزن به هم دوختند و او را به زندان انداختند. د

فرخی پس از آزادی از زندان به تهران آمد و در اواخر سال ۱۲۹۹ هجری خورشيدی مطابق با ۱۹۲۰ ميلادی روزنامه طوفان را انتشار داد. اين روزنامه بارها توقيف شد ولی فرخی به توقيف روزنامه اعتنايی نداشته و افکار خود را در روزنامه های ديگر مانند روزنامه ستاره شرق، روزنامه قيام و روزنامه پيکار منتشر می کرد.د
در سالهای ۱۳۰۷ و ۱۳۰۹ خورشيدی مطابق با ۱۹۲۸ و ۱۹۳۰ ميلادی از يزد به سمت نمايندگی مجلس شورای ملی انتخاب گرديد. در آن زمان فقط او و محمدرضا طلوع که نماينده رشت بود، با حکومت استبدادی مخالفت می کردند و در اقليت بودند. به همين دليل از اغلب وکلا فحش و ناسزا می شنيدند . حتی يکبار هم فرخی در مجلس کتک می خورد و خون از دماغش جاری می شود . بعد از اين ماجرا او اعلام می کند که در مجلس هم امنيت جانی ندارد و مخفيانه از تهران فرار می کند و به مسکو می رود و پس از آن به برلين می رود. در آلمان روزنامه ای به نام نهضت منتشر می کند و در آن مقالاتی عليه حکومت استبدادی می نويسد. د

در اين موقع تيمورتاش، وزير دربار، به اروپا رفت و در برلين با فرخی ملاقات کرد و به وی از طرف شاه سابق اطمينان داد که به ايران بازگشته و بدون دغدغه بسر ببرد. د

بيچاره فرخی فريب خورد و در سال ۱۳۱۱ خورشيدی يعنی ۱۹۳۲ ميلادی از طريق ترکيه و بغداد به ايران بازگشت. در تهران به عمارت معروف کلاه فرنگی در دربند شميران نقل مکان کرد ولی هميشه تحت نظر بود. در آنجا غزلی سرود که مطلعش اين است: د

ای که پرسی تا به کی در بندِ دربنديم ما تا که آزادی بود دربند در بنديم ما

پس از مدتی به اتهام دستاويز آنکه ۳۰۰۰ ريال به آقای رضای کاغذ فروش مديون است، او را دستگير کردند و پس از شکنجه های فراوان سعی کردند که او را وادار کنند تا از افکار آزاديخواهانه خود دست بردارد. اما او در زندان هم شعر سرود : د

پيش دشمن سپر افکندن من هست محال

د در ره دوست گر آماجگه تير شوم

جوهرم هست و برش دارم و ماندم به غلاف

د چون نخواهم کج و خونريز چو شمشير شوم

می گويند هزاران نفر از کشاورزان و کارگران می خواستند که دين او را بدهند ولی او قبول نکرده است. و اين شعر را سروده : د

بيگناهی گر به زندان مرد با حال تباه ظالم مظلوم کش هم تا ابد جاويد نيست

تا اينکه شبی در غذايش سم ريختند ولی او فهميد و آن غذا را نخورد. بالاخره توسط مردی که خود را دکتر زندان می ناميد، بنام پزشک احمدی و چند نفر ديگر، به او آمپول هوا زده شد و رسما اعلام شد که او در زندان به مرض مالاريا فوت کرده است! آری او را در زندان کشتند ولی آيا او مرده است؟ هرگز. به قول سعدی: د

سعديا ! مرد نکو نام نميرد هرگز مرده آن است که نامش به نکويی نبرند

جسد اين مرد بزرگ را هم در جای نامعلومی دفن کردند تا او را از نظرها محو کنند ، غافل از اينکه او در قلب تمام آزاديخواهان جهان جای دارد. د

در روی خاک تربت ما جستجو مکن در سينه های مردم عارف مزار ماست

هرگز دل ما ز خصم در بيم نشد در بيم ز صاحبان ديهيم نشد
ای جان به فدای آنکه پيش دشمن تسليم نمود جان و تسليم نشد

ايران بر اساس قرار دادهاي1921 و 1940 نيمي از درياي خزر را مالک بود. به گفته الهه کولائي روسيه و "4 كشور ‏بازمانده از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي در آغاز دوران استقلا‌ل در سال‎ ‎‏1370‏‎ ‎و نيز سال 1373 بر پايبندي خود به ‏توافق‌هاي دوران اتحاد تاكيد كرده، پذيرفته‎ ‎بودند در خصوص منابع و منافع خود الزامات دوران اتحاد جماهير شوروي ‏را بپذيرند."

امري که با حقوق بين الملل کاملا وفق دارد. اما به نوشته سايت بي بي سي "اين توافقنامه پس از چند سال به فراموشي ‏سپرده شد."

‏و بر اساس نوشته الهه کولائي "دولت روسيه به عنوان برادر بزرگتر کشورهاي قزاقستان، ترکمنستان و جمهوري ‏آذربايجان در ‌خصوص تقسيم مرزهاي آبي شمال درياچه مازندران با‎ ‎قزاقستان و در خصوص تعيين خطوط مرزي ‏ساحلي خود با آذربايجان به توافق دست يافت. دولت قزاقستان نيز با دولت تركمنستان به توافق‌هايي در تعيين حدود ‏مرزي دريايي خود دست يافت. "

و به نوشته سايت بي بي سي: "با اين ترتيب شکل گيري رژيم حقوقي درياي خزر گامي اساسي به جلو برداشت، اما سهم ‏ايران در درياي خزر که تاکنون حدود بيست درصد از سوي ايران عنوان مي شد به علت پذيرش تلويحي قراردادهاي ‏غير پنج جانبه، به لحاظ حقوقي مورد ترديد جدي قرار مي گيرد."

آخرين اطلاعات موجود حاکي است که سهم ايران درحدود 13 درصد تعيين شده و برنامه آتي جمهوري اسلامي چانه ‏زني با "متحد طبيعي" خود براي رسيدن به 20 درصدي است که آن هم از سهم واقعي ايران کمتر است.

در اين ميان برنده اصلي روسيه است: "از آنجا که سهم تقريبي روسها از درياي خزر با قراردادهاي دو و سه جانبه ‏تعيين شده و اين کشور اختلافي با همسايگان آبي خود ندارد و از ديگر سو درياي خزر از حيث حضور نظامي براي ‏روسيه اهميت دارد که قدرت بلامنازع آن است، اين کشور خود را درگير چالشهاي تقسيم اين دريا نمي بيند و تنها به ‏عنوان شريکي براي ايران و بزرگتري براي سه جمهوري ديگر عمل مي کند."

پاینده ایران

کوبنده تندر

هفته بهمن جازویه گرامی باد

بهمـن عـــزیـز، درود بــروان پاکت که بـزرگـتـریـن افـتخار و سـر بـلـنـدی را بـرای فــرزنـدان آریائـیت بــجا گــذاشتی و در نهایـت قـطـره های خون پاکت پس از 1400 سال جـوانـه زد و تـو را در ژرفای قلب هـمه فــرزنـدانـت ، فــرزنـدان خوب آریا بـوم جاودانـه ساخـت. و امــروزه فــرزنـدان تـو بـخـونـخـواهـی پـدر و همه عــزیـزان از رفته بـپا خـاسته انـد تا ایــران تـورا از شـر بازمانـدگان تازی پاک و عظمت و شـکوه از دست رفته دیار کهـن را احـیا و مـقـبـره پاکت را در قلب همه شـهـرهای ایـران بـنا نمایـند که تـو در قلـب همه ما جاداری . بـدرود !

مهر روز از مهرماه برابر با شانزدهم مهرماه در گاهشماری ایرانی

"می­ستاییم مهرِ دارنده­ی دشت­های پهناور را،
او که به همه­ی سرزمین­های ایرانی،
خانمانی پُر از آشتی، پُر از آرامی و پُر از شادی می­بخشد."
«اوستا - مهریَشت»

«جشن مهرگان» که در گذشته آن­را «میتراکانا یا متراکانا (Metrakana)» می­نامیدند و در نخستین روز از پاییز برگزار می­شد(1)، پس از نوروز بزرگ­ترین جشن ایرانی و هندی است در ستایش ایزد «میثرَه» یا «میترا» و بعدها «مهر» که از مهرروز آغاز شده تا رام روز به اندازه­ی شش روز ادامه دارد.

سنگ‌‌نگاره­ی میترا
در نمرود داغ، آناتولی خاوری
سده یکم پیش از میلاد

«مهریشت» نام بخش بزرگی در اوستا است که در بزرگداشت و ستایش این ایزد بزرگ و کهن ایرانی سروده شده است. مهر یشت، دهمین یشت اوستا است و همچون فروردین یشت، از کهن‌ترین بخش­های اوستا بشمار می‌آید. مهر یشت از نگاه اشاره‌های نجومی و باورهای کیهانی از مهم‌ترین و ناب‌ترین بخش‌های اوستا است و کهن‌ترین سند در باره­ی آگاهی ایرانیان از کروی بودن زمین، بند 95 همین یشت می­باشد. از مهر یشت تا به امروز 69 بند کهن و 77 بند افزوده شده از دوران ساسانیان، به جا مانده است.
روز آغاز جشن مهرگان، مهرگان همگانی (عامه) و روز انجام، مهرگان ویژه­ (خاصه) نام دارد.
همان­طور که می­دانیم در گاهشماری باستانی ایران، سال به دو پاره (فصل) بخش می­شد، تابستان (هَمَ - Hama) هفت ماهه و زمستان (زَیَنَ Zayana) پنج ماهه، که جشن نوروز جشن آغاز تابستان و مهرگان جشن آغاز زمستان بود و از این رو این دو جشن با هم برابری می­کرده­اند.

برج رادکان - برج رادک خواجه نصیر توسی

آن­چنان كه ابوریحان بیرونی در «آثارالباقیه»‌ از زبان «سلمان فارسی» آورده است:
«... ما در عهد زرتشتی بودن می‌گفتیم، خداوند برای زینت بندگان خود یاقوت را در نوروز و زبرجد را در مهرگان بیرون آورد و فضل این دو روز بر روزهای دیگر مانند فضل یاقوت و زبرجد است بر جواهرهای دیگر ...»
در برهان قاطع «خلف تبریزی» نیز درباره­ی مهرگان می­خوانیم:
«نام روز شانزدهم از هرماه و نام ماه هفتم از سال شمسی باشد و آن بودن آفتاب عالم تاب است در برج میزان که ابتدای فصل خزان است و نزد فارسیان بعد از جشن و عید نوروز که روز اول آمدن آفتاب است به برج حمل از این بزرگتر جشنی نمی­باشد و هم­چنان که نوروز را عامه و خاصه می­باشد، مهرگان را نیز عامه و خاصه است و تا شش روز تعظیم این جشن کنند. ابتدا از روز شانزدهم و آن را مهرگان عامه خوانند و انتها روز بیست و یکم و آن را مهرگان خاصه (روز جشن مُغان یعنی آتش پرستاران) خوانند و عجمان گویند که خدایتعالی زمین را در این روز گسترانید و اجساد را در این روز محل و مقر ارواح گردانید ...»

پیدایش مهرگان

پیشینه­ی جشن مهرگان به اندازه­ی قدمت ايزدش، میترا است و تا آن­جا كه بن نوشت­های موجود نشان می‌دهند، اين جشن دست كم از دوران فريدون پیشدادی آغاز شده است که شاهنامه­ی فردوسی به روشنی به پیدایش اين جشن در دوران پادشاهی فريدون اشاره كرده است:

فریدون چو شد بر جهان كامکار              ندانست جز خویشتن شهریار

به رســم کیان تاج و تخت مهی                  بیاراست با کاخ شاهنشهی

به روز خجسته ســر مهر ماه                  به سر برنهاد آن كیانی كلاه

زمانه بی اندوه گشـت از بدی                   گرفتند هر کــس ره بـخردی

دل  از  داوری­هـا بپرداخـتـنـد                  به آیین یکی جشن نو ساختند

نـشـسـتـنـد  فرزانگان  شادكام                  گـرفتند هـر یک ز ياقوت جام

می روشن و چهره ی شاه نو                جهان نو ز داد از سرِ ماه نو

بـفـرمـود  تا  آتش  افـروخـتـنـد               همه عنبر و زعفران سوختند

پـرسـتـیـدن مهرگان دیـن اوسـت              تن‌آسانی و خوردن آیین اوست

كنون  یادگارست  ازو  ماه  مهر          به كوش و به رنج ایچ منمای چهر

خانه ستارخان به نصف قيمت فروخته شده و در اين ميان سازمان‌ها و مسئولان مربوطه هيچ واكنشي نشان نداده‌اند. با تباني برخي كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و مقاطعه كار سودجويي كه اين قطعه را از مالك اصلي به قيمت اندك خريداري كرده ، اعياني قطعه ميراث فرهنگي را نيز تخريب كرده و با استفاده از سهل انگاري شهرداري منطقه در حال از بين بردن خانه ستارخان هستند. اين گزارش مي‌افزايد، مردم اين بخش از منطقه تبريز در نامه خود تاكيد كرده‌اند كه شهرداري منطقه 4 و ميراث فرهنگي در جريان امور هستند، ولي اقدامي براي جلوگيري از آن انجام نمي‌دهند.

در اين ميان حاج على دروچى كه خانواده وى از حدود 120 سال گذشته در همسايگى عمارت ستارخان اقامت داشته و پدرش «آقاباباخان» از همراهان قشون ستارخان بوده است، مى گويد: در سال1352خانه ستارخان به دليل رسيدگى نكردن و شكستن ديوارها تخريب و عقب كشى شد.
وى مى افزايد: در همان سالها همه اسناد و مداركى را كه از گذشته مانده بود جمع آورى و مراجعات مكررى به اداره ميراث و شهردارى داشته ام تا نسبت به خريد و احياى اين بنا اقدام شود، اما پس از30 سال، اين تلاشها به نتيجه نرسيده است.

نتيجه تلاشهاى حاج على دروچى تا حدودى مثبت بوده چرا كه در نهايت، ميراث فرهنگى استان در سالهاى گذشته با ارسال كارشناسان خود ضمن تأييد صحت تاريخى بودن اين خانه، نقشه جامع عمارت اصلى ستارخان را تهيه كرده تا شايد در سالهاى آينده اقدام به خريد و بازسازى آن شود.

بیانیه پایگاه ستارخان

                                بنام خداوند جان و خرد

    پاینده ایران

وادی ایرانزمین آکنده از نام ها و نشان هایی است که در درازای تاریخ همواره نجوای نام ایران را بر زبان داشته اند.

بیشک نام ستارخان آن رادمرد ایرانی نامی است به وسعت ایران و حفظ و حراست از نام و یاد دلاوریهای او بر همگان واجب است.

همان سان که کعبه زرتشت برای ما ایرانیان از اهمیت بسزایی برخوردار است خانه ستارخان نیز مامن و ماوای وطن پرستانی  است که دل در گرو این سرزمین دارند.

پایگاه ستارخان اعتراض شدید خود را از عملکرد حاکمیت فرقه ای در تخریب خانه ستارخان بیان می دارد و خواستار توقف فوری این عمل بی شرمانه می باشد ومعتقد است که این مسئله جدا از جنبه تاریخی یک مسئله ملی محسوب می شود .پایگاه ستارخان با قاطعیت  اعلام کند که هر سست بنایی که در آن جایگاه مقدس بنیان شود در آینده تخریب خواهد شد.

                                                                         پایگاه ستارخان

                                                                          ۲۸/۰۶/۱۳۸۶

مصاحبه نوه ستارخان ،سردار ملی ایران،در مورد گردهمایی تجزیه طلبان بر مزار او  

بخشهایی از مصاحبه «عده ای تجزیه طلب،عده ای مزدور،عده ای سر سپرده ،که افکارشان هیچ سنخیتی با راه و روش ستارخان نداره،بروند بر مزار ستارخان و از پرچم یک کشور بیگانه استفاده کنند.فقط میتوانم بگویم شرم بر شما باد...ما هرگز اجازه نیمدیم از اسم ستارخان سو استفاده بشود.ما به تمام خانم ها و آقایان تجزیه طلب میگوییم: اگر یک بار دیگه ما شاهد این جسارت نسبت به ستارخان باشیم،جدا برخورد خواهیم کرد»

ما نیز با پایگاه ستارخان و نوه ستارخان که خشم ایرانی را در گفتارش نسبت به مزدوران میهن فروش دیدم همنوا می شویم و باید جدا یی خواهان بدانند حکومت اسلامی تماما با آنهاست و اهداف انها را به مانند کاتالیزوری سرعت می بخشد ولی پسران اذرپادگان ارام نمی نشینند و ما این توطه شوم را در ذهن تاریخ می نگاریم .

ایران شمالی باید به مام میهن بازگردد.

پاینده ایران آزاد

 کوبنده تندر

با سپاس فراوان از سرور اتروپات گرامی

                             آذرپادگان

مردم آذربايجان همان گونه كه نام سرزمينشان نشان مي‌دهد، مردماني هستندايراني نژاد (آريايي نژاد). نام آذربايجان از آتروپات سردار هخامنشي كه آذربايجان را از چنگال اسكندر رهاند و تا ساليان دراز خود و خاندانش سر رشته‌دار اين سرزمين بودند، گرفته شده. اين سرزمين پيش از آتروپات، ماد خرد ناميده مي‌شدي.¹

آتروپاتكان (خانه آتورپات) (سرزمين آتورپات)   آذرپادگان

                                    آذرپادگان                                    آذربايجان

«استاد پورد اوود» در معني آتروپاتكان مي‌گويد:  «نام آتروپات، نامي است كه به گستردگي در ايران باستان به كار گرفته مي‌شد، از دو بخش درآميخته آتر (آذر) و پات كه اسم مفعول از مصدر پا كه در اوستا و پارسي باستان به معني نگاه داشتن و پاس داشتن و پناه دادن، بسيار به كار رفته و همين واژه است كه در پارسي، پاييدن شده است. جزو كان كه در آتروپاتكان و آذرپادگان افزوده شده، همان است كه در بسياري از نام‌هاي ديگر سرزمين ايران هم ديده مي‌شود مانند گلپايگان (گلبادگان)».²

آذربايجانيان فرزندان مادان آريايي‌اند، همان قومي كه كردان و لران امروزي بازماندگان اينانند، اينان تا سده‌هاي اخير، گويش آذري خود را به سختي در برابر تركتازان نگه داشته، اما در پايان،‌دگرگوني‌ها به گونه‌اي شد كه دگر توانايي در برابر اين يورش بيرحمانه را از كف دادند، بدين گونه كه...

تركان كه ايل‌هاي دام‌دار و كوچ نشيني بودند، در زمان سلجوقيان به هوس چمنزارهاي خرم و سرسبز آذربايجان به آن جا درآمدندي، و با بيشي گرفتن ايل‌هاي ترك در آذربايجان و سپس در هنگامه‌ي مغولان- كه زبان ايشان از زبان تركان جدا بودي اما ايشان نزديكي بيشتري به تركان داشتندي تا به ايرانيان هم‌چنين برخي از لشگر آن‌ها نيز ترك بودي- كه در آذربايجان نشيمن گرفته و مراغه و سلطانيه و تبريز را به پايتختي برگزيدندي و راه را براي تركتازي تركان باز نمودندي و بوميان شهر آيين (متمدن) آذربايجان را كه بيشتر كشاورز بودند، زير يورش آن‌ها قرار گرفتندي و به سبب نيازي كه بوميان براي رابطه با مهاجمان سر رشته‌دار داشتند، كم كم واژگان تركي به گويش آذري راه يافتندي و با گذشت زمان از يك سو با قدرت گرفتن هرچه بيش‌تر مهاجمان و كوچ‌هاي گله‌اي پي در پي آنان به آذربايجان و از سوي دگر با زير دست رفتن بوميان و رو به سستي نهادن ايرانيان، با اين حال نزديك به 700 سال به درازا كشيد تا زبان تركي بتواند، آذري را كنار زند. اين يورش و كنار زدن تركي، آذري را، نخست در بيرون از شهرها آغاز گرديد، ولي كم كم به شهرهاي بزرگ نيز رسيد، به گونه‌اي كه زكريا بن محمد قزويني در كتاب «آثار البلاد» كه در سال 674 هجري در زير عنوان تبريز نوشته:  «منجمين گفته‌اند كه تبريز را از تركان آفتي نخواهد رسيد، چه طالع آن شهر عقرب است و مريخ صاحب آن است و تاكنون حرف ايشان راست درآمده است، چه از جميع بلاد آذربايجان هيچ شهري از دستبرد تركان محفوظ نمانده است جز تبريز».³

«احمد كسروي تبريزي» در دفتر «آذري زبان باستان» زير عنوان آذربايجان پس از مغولان مي‌نويسد:  «پس از مغولان در ايران شورش بس سختي برخاست زيرا چون ابوسعيد در سال 735 درگذشت و او را جانشيني نبود ميان سران مغول كشاكش افتاد كه هر يكي مغول پسري را به پادشاهي برداشتند و با هم به جنگ و كشاكش برخاستند و هنوز يك سال از مرگ ابوسعيد نمي‌گذشت كه سه پادشاهي بنياد يافت و برافتاد و تا سالياني اين كشاكش و لشكركشي پيش مي‌رفت و ايرانيان كه اين زمان بسيار خوار و زبون مي‌بودند زير پا لگدمال شدند و چون آذربايجان تختگاه مغول بوده بيش‌تر اين كشاكش‌ها و جنگ‌ها در آن‌جا رخ مي‌داد و بيش‌تر زيان و آسيب به آن‌جا مي‌رسيد و مردم از پا افتاده نابود مي‌شدند. در آن زمان‌ها بود كه شهر تبريز گزند سختي ديد. زيرا آذربايجان كه در دست سلطان احمد ايلكاني مي‌بود و او امير ولي استرآبادي را به فرمانروايي تبريز گماشت و در سال 787 تقتمش خان پادشاه دشت قپچاق به دشمني سلطان احمد، ناگهان پنجاه هزار سوار مغول بر سر شهر فرستاد كه امير ولي بگريخت و مردم بيش از يك هفته جنگ و ايستادگي نتوانستند و مغولان به شهر درآمده آن چه گزند و آسيب بوده دريغ نگفتند. پس از اين گزندها نوبت تيمور و لشكركشي‌هاي او رسيد. در زمان او آذربايجان چندان آسيب نديد. ليكن چون دوره او به سر رسيد آذربايجان بار ديگر ميدان كشاكش گرديد زيرا چنان كه در تاريخ‌هاست، نخست خاندان قراقويون‌لو (سياه گوسپندان) با دسته‌هاي بس انبوهي از تركان به آن‌جا درآمدند و بنياد پادشاهي نهادند و هميشه در جنگ مي‌بودند و پس از آن نوبت آق قويونلو (سپيد گوسپندان) رسيد كه هم‌چنان با ايل‌هاي انبوهي به اين‌جا رسيدند و بنياد پادشاهي نهادند و هميشه در جنگ و كشاكش مي‌بودند و تا برخاستن شاه اسماعيل صفوي صفوي در سال 906 كه هفتاد سال از تاريخ ابوسعيد مي‌گذشت، آذربايجان هميشه ميدان لشكركشي‌ها و جنگ‌ها مي‌بود و به گمان من بايد انگيزه برافتادن زبان آذري را از شهرهاي آذربايجان و رواج تركي را در آن‌ها اين پيشامدهاي هفتاد ساله دانست. زيرا در اين زمان است كه از يك سو بوميان لگدمال و نابود شده‌اند و از سوي دگر تركان به انبوهي بسيار رو به اين‌جا آورده‌اند و بر شماره‌ي ايشان بسيار افزوده. در زمان‌هاي پيشين، تركان بيش‌تر در ديه‌ها مي‌نشسته‌اند ولي اين زما ن چون فرمان‌روا مي‌بودند، شهرها را فرا گرفته‌اند و زبانشان در آن‌جا رواج يافته است.».⁴

جستار (موضوع) از ميان رفتن يك زبان و حل شدن آن در زبان دگر، جستار نويني نيست، در تاريخ از اين دست بسيار بوده، نمونه‌هاي آن از ميان رفتن زبان‌هاي مردم مصر و شمال آفريقاست كه جاي خود را به زبان تازي داده و نيز زبان‌هاي برخي از مردم ماورالنهر، اران، آذربايجان و روم شرقي (آسياي صغير) كه در زبان تركي حل شدند. ]بر اثر سلطه استعمار بر قاره آفريقا، مي‌توان گفت كه زبان‌هاي بومي به حاشيه رانده شدند و در زبان استعمارگران حل شدند. افزون بر مردم شمال افريفا كه در سده‌هاي نخستين اسلامي، زبان خود را از دست داده و عرب زبان شدند، در دو سده اخير، بقيه آفريقايي‌ها نيز زبان خود را از دست دادند و انگليسي زبان، فرانسه زبان و پرتغالي زبان شدند. حتا بخش قابل توجهي از مردم الجزيره كه زبانشان به عربي برگشته بود، دو زبانه شدند. يعني در كنار زبان تحميلي عربي، فرانسه‌زبان نيز شدند و... (پژوهشكده تاريخ و فرهنگ ايران زمين)[

ما مي‌دانيم تا زمان سلجوقيان پاي تركان به آذربايجان باز نشده يا درست باز نشده بودي، پس چگونه زبان آن‌ها پيش از خود آن‌ها در آن گوشه رواج يافتي. اين به مانند اين است كه گوييم زبان مصريان پيش از گشايش اسلام كشورشان را، تازي بوده.

در كتاب «تاريخ آذربايجان» چاپ باكو در اين مورد مي‌خوانيم: 

«بسياري از اقوام مشرق زمين در روزگار كنوني به زباني كه نياكانشان گفتگو مي‌كردند، سخن نمي‌گويند. براي نمونه در آسياي ميانه زبان‌هاي ايراني خوارزمي، سغدي، باختري و پارتي جاي خود را به زبان تركي داده‌اند، ولي نفوذ يك زبان به مفهوم تنگ كردن تمام ميدان بر بوميان نيست. از اين رو اقوام كنوني، فرزندان مستقيم نياكان بومي سرزمين خوددر روزگار گذشته‌اند. اينان تا روزگار ما ريشه‌هاي فرهنگي، تاريخي، قومي و نژادي خود را نگاه داشته‌اند».⁵

شايان نگرش است كه زبان امروز آذربايجان داراي بسيار واژگان ايراني است كه اگر فردي آشنا به زبان‌هاي ايراني و تركي باشد به آساني آگاه مي‌گردد كه بسياري از واژگاني كه با فرهنگ و شهر آييني در پيوند است از واژگان زبان‌هاي ايراني است كه نشان مي‌دهد كه تركان بيابان گرد، هر واژگاني كه نداشتند، از زبان‌هاي ايراني به ويژه پهلوي آذري گرفته‌اند، به گونه‌اي كه امروزه، زبان آذربايجانيان بسيار با زبان ساير تركي زبان‌ها متفاوت است، به گونه‌اي كه زبان آذربايجانيان براي آنان قابل فهم نيست.⁶

اين گونه است كه تركان مانند هر مهاجم دگري كه به اين سرزمين آمدند، مانند يوناني و مغول و تازي، در ايرانيان حل شدند و از ميان رفتند و ايرانيان و آذربايجانيان اصالت خود را نگه داشتند.

ريشه‌هاي گروه‌هاي پان ترك

در گذشته‌اي نه چندان دور، دولت عثماني، از زمان صفويان تا جنگ جهاني نخست در انديشه چپاول ايران زمين و برپايي امپراتوري اسلامي و سپس امپراتوري ترك، لشگركشي به ايران و استان آذربايجان را آغاز كرده، ولي هر بار اين آذربايجاني‌ها بودند كه از پيوستن به ترك‌ها دوري جستند و با دادن خون و جان خويش، بيگانگان متجاوز را از كشور خود بيرون ريختند.

تركيه با هزار گرفتاري اقتصادي، سياسي كه گريبان‌گيرش است، براي برآوردن خواست‌هاي سياسي و سود اقتصادي خود در پي كوچك نمودن جايگاه ايران در خاورميانه و ايجاد اختلاف دروني در آن برآمده است. اين كشور همسو با دولت باكو با پايه‌گذاري، تحريك و تقويت «پان تركيسم»، تنها و تنها به برآوردن خواست‌هاي سياسي و اقتصادي خود مي‌انديشند.

تركان پس از چندين بار يورش به آذربايجان و كشتار و چپاول فراوان، با ايستادگي مردم دلير آن سامان روبرو گشتند و نتوانستند از راه مستقيم مردم آذربايجان را به سوي خود كشند، از اين رو بر آن شدند نخست اران- سرزميني كه امروزه به جمهوري آذربايجان شناخته مي‌گردد، در زمان ساسانيان آلباني و بعد از يورش تازيان اران نام گرفت، ناميدن آذربايجان اين بخش را، در سال 1917 به وسيله سران حزب مساوات با خواست‌هاي پيش‌بيني شده روي داد، تا در آينده با نام بردن از آذربايجان شمالي و آذربايجان جنوبي، غوغاي دو پارگي اين سرزمين‌ها را برپا و خواهان يكپارچگي اين دو بخش گردند. در حالي كه درهيچ نقشه و كتاب پيش از سال 1917، هيچ گاه به سرزمين‌هاي شمال ارس نام آذربايجان گفته نشده و تنها نام آذربايجان، از آن سرزمين جنوبي ارس بودي، و در اين ميان نيك است يادي كنيم از شيخ محمد خياباني بزرگ‌مرد آذربايجاني كه در هنگامه اين توطئه با هوشياري، درخواست دگرگوني نام آذربايجان ايران به آزادستان (به سبب كار بزرگ آذربايجان در نهضت مشروطه) را كرد، تا در آينده از اين توطئه شوم دور بمانيم، كه به درخواست او جامه عمل پوشانيده نگرديد⁷- و آذربايجان را زير نام آذربايجان يكپارچه نموده، آن گاه اين دو سرزمين را بخشي از خاك خود سازند، كه اين نكته را سردمداران اين جريان‌ها خود بارها گفته‌اند. (محمد امين رسول‌زاده بنيانگذار حزب مساوات و كسي كه نخستين‌بار اين نام را براي اران به كار برد، در جستاري كه پيرامون «تاريخ جمهوري مستعجل آذربايجان» نوشت به آشكارا گفت كه «آلبانيا (جمهوري آذربايجان)‌از آذربايجان (آذربايجان ايران) متفاوت است»⁸، از اين گذشته او در نامه‌اي به سيد حسن تقي‌زاده اشتياق خود را براي «انجام هر كاري كه از ناخشنودي بيشتر بين ايرانيان جلوگيري كند» بيان داشت.⁹

سران آنكارا و باكو نيز خود بازيچه سياست غربند، چرا كه اگر به نكويي به تاريخ سده‌هاي اخير خاورميانه بنگريم، مي‌بينيم استعمارگران غربي هماره در پي برپايي كشورهاي كوچك در خاورميانه‌اند و از ايران بزرگ با تمدن كهن كه داراي نيروي شگرف دروني در بهم زدن معادلات جهاني را دارد، هراس دارند، بدين روي است كه در پي فراهم آوردن ايرانستان‌اند، تا بتوانند براي هميشه در خاورميانه يكه‌تازي كنند و بدين گونه است كه در اين ميان يك نظريه پرداز پان تركيست به نام «صدري بدرالدين» تئوري ختنه كه مبتني بر برانگيختن احساسات تركي و دگرگوني تاريخ و ريشه زبان و مردم‌شناسي مردم آذربايجان است را پيش مي‌كشد تا انديشه آن‌ها را براي جدايي از كشور مادر فراهم كنند.»¹⁰

اين‌گونه است كه ما «پان تركيست»‌هاي داخلي را بازيچه سياست آنكارا و باكو و اين دو را نيز بازيچه سياست غرب مي‌دانيم.

MARILYN MANSON

"The Fall Of Adam"

The Abraham Lincoln town cars
arrive to dispose of our king and queen
they orchestrated dramatic new scenes
for Celebritarian needs

When one world ends
something else begins
but without a scream
just a whisper because we
just start it over again

[spoken]
?Do you love your guns
?Your god and your government
Let me hear you
Hey
?Do you love your guns
?Do you love your god and your government
Let me hear you goddamn it
Hey
?Do you love your guns

?And your god and your government

Let me hear you
Hey
?Your mother

?And your father

?And your baby
Goddamn it let me hear you
Hey
Do you love your guns?
I want your mothers and your fathers
To hear you say it
Hey
Every single one of you motherfuckers
Let me hear it from you
Hey
Do you love your guns?
?And your god and your government
Hey
I wanna hear it from everyone
I wanna hear you say you want a gun
Let me hear it
Hey

این شعر آهنگ فرود آدم هستش که از مارلین منسونه

این خواننده نیاز به معرفی نداره پس بخونید و لذت ببرید

برگردان پارسی آن هم در ادامه مطلب هست به هر سوی این برگردان خودم بود پس اگه ایرادی داره پوزش می خواهم و هرکس می خواهد معنی آنرا بداند خودش برگرداندش به زبان پارسی

   چو ذولاكتاف تازي كش شه جان باز مي آيد

این مهمترین ویژگی یک مورخ است...توان تشخیص راستی از یاوه!
بدبختانه به روشنی چشم دین اسلام و معتقدان به آن سالهای سال
است که کتاب های مختلف در جهت برعکس جلوه دادن تاریخ ما چاپ
می شود!تلاش کرده اند تاریخ پیش از یورش تازیان را تاریک نمایان
کنند و پس از آن را به دلیل نیروی اسلام روشن و درخشان جلوه دهند!
من نمی گویم تمام تمام تاریخمان پیش از یورش تازیان درخشان و تمام تمام
تاریخمان پس از یورش تازیان تاریک است...نه!هر کدام تاریکیها و
درخشندگیهای ویژه خود را دارند.هرچند که تاریخمان،پیش از یورش
بیگانگان(تاریان) بسیار برجسته تر از پس یورش است!
ولی سخنم اینجاست که نگرش دینی فردی و یا دولتی در زمانهای گذشته و
هم اکنون یکی از بارزترین دلیلهای دگرگون کردن تاریخ راستین میهنمان
از راستی به یاوه است!چرا که اگر می خواستند بنویسند تاریخمان شکوهمند
بود و در آسایشی بهتر از امروزمان(امروزی به مدت زمان 1400 سال)میزیستیم
و پیامبر اسلام ما را به سوی رستگاری فراخواند و نتیجه اش همین
کارنامه پر از پسرفتمان شده است همگان بر کار این پیامبر و پیروانش
شک می کردند بنابراین شروع کردند به دگرگونی تاریخ راستین میهنمان
و جنایتکار نشان دادن پاشاهان مادی - هخامنشی - پارتی و ساسانی
میهنمان به گونه ایی که می بینم شبه روشنفکران که بدبختانه نام
ایرانی را یدک می کشند دنباله رو اینان شدند و برای به استواری
رساندن سخنان خویش،نام کتابها می آورند!
کتابهایی که قلمهایش در دست بیگانگان و دشمنانمان بوده است تا
در دست افراد راست جو!کتابهایی که یاوههای کودکانه اش بیشتر
به درد داستانها می خورد تا جویندگان راستین تاریخ!
یک نمونه از همین یاوه ها داستان لقب شاپور دوم پادشاه بزرگ ساسانی
است.شاپور دوم در زمان پادشاهی خود ناگهان بر می خورد به یورش
دسته ای بزرگ از تازیان (اجداد محمد و علی و...) به میهنمان که گرسنگی
آنها را وادار به دست اندازی به ایران کرده است...آنها در مسیر خود شهرها
را ویران می کردند - مردان را می کشتند - زنان و بچه ها را اسیر می کردند
و در دسته های بسیار بزرگ به سوی سرزمین بی آب و گیاه خویش روانه           

  می ساختند که بسیاری از اینان در راه به دلیل سختی راه و بدرفتاری تازیان در
می گذشتند.اینان هیچ گناهی نداشتند جز اینکه مغلوب  شده بودند!
شاپور دوم بزرگ شاه ساسانی ارتش خویش را به سوی تازیان متجاوز
روانه می کند و در جنگی اینان را به سختی شکست و گوشمالی می دهد!
زیرا که این بار نه تازیان دین و مرامی به نام اسلام داشتند تا بر اساس آن
باور به فرهنگ بی اساس شهادت و بهشت داشته باشند و نه در میان ایرانیان
یک شاهزاده خیانتکار به نام روزبهان پارسی (سلمان فارسی) وجود داشت
تا بزرگترین ضربات کاری را به میهنمان وارد کند و موجب شکست ما بشود!
باری شاپور دوم اسیرانی از ارتش جنایتکار تازیان می گیرد که تازیان در این
مورد می گویند شاپور شاه کتفهای ایشان را سوراخ می کند و از میان آن بند
می گذراند و بدین وسیله تمام آنها را بدین حالت دشوار(که البته شایسته
راهزنانی چون ایشان بوده است)از شهری به شهر دیگر جا به جا می کند!
و این داستان را به گفته ی آن زبانزد:پیراهن عثمان کردند و تا توانستند
به مرام بزرگ شاهان ما تاختند!
هرچند که این تاریخ خیالی و ساختگی است و همانگونه که گفتم بیشتر به کار
داستان سرایی می خورد!زیرا اگر کمی اندیشه کنید می بینید این کار (سوراخ
کردن کتفها و گذراندن بند)با وسایل مدرن امروزی نیز دشوار و ناشدنی است
زیرا فردی که کتفهایش سوراخ شده است تنهای تنها پس از چند لحظه به دلیل
خونریزی به زمین می افتد چه برسد به اینکه بخواهد مسافت شهری به شهر
دیگر را بگذرانند!!!!

برافراشته باد درفش کاویان

پاینده ایران

کوبنده تندر

سلمان پاك يا شاهزاده خيانتكار؟

گفتن از روزبهان پارسي بسيار سخت است چون او مردي بسيار زيرك و مرموز بوده است و اما...

" اگر ابوذر غفاری می دانست که تلقی سلمان فارسی از اسلام چگونه است، دمی از کشتن او تا خير نمی کرد!"

" سلمان  از افراد خانواده من است، از من است ..." يعني سلمان از خانواده من است، يعني سلمان از من است. آنها مي دانستند كه پيغمبر شاعر نيست نويسنده نيست و از اين رو عمربر اساس همين جمله نام سلمان را جزء اهل بيت پيغمبر در دفترهاي رسمي دولتي ثبت كرد و مانند چند تن افراده خانواده او "اهل البيت" برايش از بيت المال مسلمين حقوق وضع كرد"₍₁₎.

بيان مي كنند كه سلمان در زمان عيسي مسيح مي زيستد و بشارت ظهور محمد را از ايشان شنيده و بدين ترتيب عمري بالغ بر700 سال براي وي در نظر مي گيرند. برخي ديگر به مشاركت جبرائيل و سلمان بر نزول وحي به محمد  اشاره دارند، بعضي از محققان غربي من جمله " برتولد اشپولر " به اين باور رسيدند.

از مرموز بودن اين مرد و ناشناس ماندن سرگذشت زندگي او در ايران  به اين موارد اشاره مي كنم:

" نخستين كتابي كه درباره زندگاني سلمان و پيشينه او در ايران آگاهي هاي گرانقدري در اختيار مي نهد " سيره ابن اسحاق" است... ابن اسحاق... روايت مي كند كه سلمان براي عبدالله بن عباس گفته است... من مردي فارسي ( ايراني) از اهالي اصفهان از قريه ايي كه نام آن جي بود مي باشم. پدرم دهقان بود..."_(4).

برخي ديگر از منابع سلمان فارسي را اهل رامهرمز  و گاه شيراز ذكر كرده اند ولي " تنوع، تقدم و اهميت منابعي كه سلمان را اهل جي مي دانند به حدي است كه نمي توان پذيرفت كه سلمان به منطقه ديگري تعلق داشته است. به ويژه نكته ايي كه ياقوت₍₅₎... نقل مي كند كه بلافاصله سلمان پس از فتح اصفهان توسط سپاه اسلام به اصفهان مي رود مدتي در جي مي ماند و در آنجا مسجدي مي سازد كه آن مسجد تا روزگار ياقوت بر جاي بوده است"_(6).

چنانكه گفته شد برخي بر اين باورند كه سلمان بالغ بر 700 سال زيسته و دو پيامبر اولوالعزم را ملاقات كرده است. منابع اسلامي نيز بر كهنسال بودن وي تاكيد  كرده و سن وي را بين 250 تا 350 سال ذكر كرده اند. ولي عددي كه منابع در آن ترديد نمي كنند250 سال است

عجيب آنكه مسائل مربوط به اين شخصيت مهم در تاريخ اسلام كه پيروزي در جنگ خندق و شكست حصر طائف با نيروي جادويي  وي به انجام رسيد به درستي ثبت و ضبط نشده است ؛ در سالمرگ سلمان نيز اختلاف است يعني هيچكدام از منابع سال مشخصي را بعنوان سالمرگ وي ذكر نكرده ، بلكه بيان كرده اند كه سلمان در دوره عثمان در گذشته است". با توجه به اينكه عثمان در ذي الحجه 35 هجري كشته شده است، لزوماً در گذشت سلمان چند سال پيش از اين تاريخ بوده است" ₍₈₎ ولي " لويي ماسينيون درگذشت سلمان را بين سالهاي 20 تا 28 هجري در نظرمي گيرد

گفته مي شود كه روزبه شاهزاده اي بوده كه از خانه خود فرار مي كند و به شام مي رود پدر او شاهزاده اي در جي بوده و او در اوان كودكي علاقه زيادي به رياست و امور فوق انساني داشت بطوري كه پدرش او را نگهبان آتش مقدس مي ناميد او از خانه خود به دنبال سرزمين رويايي خود گريخت

آري عربستان سرزميني كه مردمي بي فرهنگ و بي سواد داشت اينجا بهترين مكاني بود كه او توانايي خود را نشان دهد چون در اينجا مردم قدرت درك كارهاي ما فوق انساني و در عين حال علمي او را نداشتند و

به همين دليل ايرانيها را مجوس و بهتر بگويم جادوگر مي دانستند  و او در آنجا جايگاه رفيعي پيدا كرد

ولي اين مجوس در دل خوابهاي فرمانروايي ايران را مي ديد و مي خواست به پدرش و همه ايرانيها

 نشان دهد كه دربه دريهاي او در اين ساليان دراز بي حاصل نبوده و اما ازجزئيات اقامت و آموزش روزبه در شام اطلاعات دقيقي در دست نيست اين كه او چند سال در شام ماند و چه آموزش هايي در آنجا ديد.

راهنمايانش كه از صحرانشينان بودند، به طور دقيق اعراب بني كلب ، به وي خيانت مي كنند و او را به بردگي مي فروشند ، اول بار در وادي القري ( به يك يهودي ) و يا پس از آن در يثرب ( قبل يا بعد از سال يكم هجرت) به يك يهودي از قبيله بني قريظه... كه سلمان به نگهباني تاكستانش مي پردازد".­₍₁₃₎آري اين

نتيجه فرار او از خانه اش بود اما اين بردگيها و توهين هاي مداوم به او بذر كينه را در دل او مي كاردو او

را تبديل به انساني سرخورده مي كند.

گزارش هاي  منابع در مكان ملاقات محمد و روزبه يكسان نيستند برخي معتقدند اين ديدار يكسال قبل از هجرت در مكه و برخي معتقدند يكسال پس از هجرت در مدينه رخ داده است

دراين زمان سلمان برده زني يهودي است و به كار نخلستان مشغول است. در اينجا نيز روايات منابع متعدد و مغشوش است. برخي ذكر كرده اند كه جمعي از مسلمانان جمع شده و مبلغي گرد آورده و سلمان را از صاحبش خريداري كرده اند برهمين اساس تازي جعفر مرتضي عاملي دركتاب سلمان فارسي (ص13) ذكرمي كند كه : روايت شده كه درجنگ بدر و احد شركت داشته و پس از آن در هيچ كارزاري غايب نبوده است. ولي برخي ديگر، " شركت سلمان درغزوه بدرو احد را جاي ترديد مي دانند. با توجه به اين مسئله كه سلمان براي آزادي اش مطابق نظر اربابش تعهد كرده بود كه 300 تا400 درخت خرما بكارد وهمين امر سبب شد كه اولين غزوه ايي كه شركت كرد جنگ خندق باشد

درهنگام بيعت با ابوبكر سلمان دست چپ خود را پيش مي برد و مي گويد دست راست من از زمان محمد در بيعت علي است و با آن دست غيراز علي با ديگري بيعت نمي كنم

بله روزبه بعد از مرگ محمد نيروي فكري خود را و كمكهاي خود را به علي مي كند حتي به گمانم تمام كارهاي علي به فرمان روزبه انجام مي گيرد حتي همين بيعت با ابوبكركه آمده است:

ابوذر دستانش را بر روي هم كوبيد و گفت اي كاش يك بار ديگر شمشيرهايمان را به دست مي گرفتيم،... سلمان گفت: مولاي من نسبت به وضعيت و شرايطي كه درآن قرار دارد آگاهتر است اين نهايت

زيركي سلمان را نشان مي دهد چون اگر جنگي در مي گرفت بي شك علي كشته مي شد و

 اسلام نابود مي شد اما با اينكار او به سمت خليفگي خود رسيد.

و براي بستن دهن تازيان اين را هم اضافه مي كنم:که مترجم کتاب سلمان پاک به زبان تازی در مقدمه کتابش اینگونه می نویسد این نوشته نگاه یک نویسنده و مترجم عرب به سلمان است:

" سلمان اين نخستين ايراني، نداي پر طنين و نيرومندي بود كه نقش اعظمي را كه نژاد وي در تكوين حيات معنوي در اسلام بازي كرد اعلام مي نمود. گفتيم: نقش اعظم و بهتر بود مي گفتيم نقش اوحد ( يگانه ) چه در واقع مي توان گفت كه حيات معنوي اسلا م همه چيزش را مديون اين نژاد آريايي  پر ملكات است.₍₁₇₎

و اينك براي كساني كه حق را باور دارند  بخوانيد و بگوييد كه كافر كيست؟

روزبه پارسی یک موبد زاده مانوی بود و به دلیل دشمنی پادشاهان ساسانی با آیین مانی و سرکوب مانویان کینه و نفرت از ساسانیان در دل می پرورد.روزبه که عرصه را برای قدرت طلبی هایش در ایران تنگ می دید از ايران گريخت و

آیه102سوره نحل:لقد نعلم انهم یقولون انما یعلمه بشر لسان الذی یلحدون الیه اعجمی و هذا لسان عربی مبین.
بدرستیکه می دانیم می گویند که او را انسان دیگری آموزش می دهد حال آنکه آنها نسبت می دهند به او زبانش فارسی است و این زبان عربی فصیح است

نماد هزاران ساله مهر یا آئین مترائیزم ایران که روزگاری بر اروپا تسلط یافتژ

WMAموسیقی ای ایران به زبان زرتشتي  دانلود کنید

شیخی  به  زنی فاحشه گفتا مستی

هر لحظه به دام دگری  پــا  بستی

گفتا شیخا هر آن چه  گویی  هستم

آیا تو چنان  که  می  نمایی  هستی

ف. م  در حاشیه این کنفرانس و درمصاحبه با رادیو فردا (وابسته به سیا) با تقسیم بندی نسلهای معاصر ایران به نسل  قبل از انقلاب، بعد از انقلاب و متولدين سالهاي انقلاب گفته است که در سالهای بعد از انقلاب پيدايش سبك جديدي در فيلمسازي كه با حذف سه عامل سكس، خشونت و الكل همراه بود، عملا سينماي  ايران را از مهم ترين وجوه جاذبه در سينما محروم كرد و در نتيجه زنان در  سينما حذف شدند.

 بنا بر این گزارش، وی در ادامه مصاحبه خود سينماي ايران را در دوره پس از انقلاب و با حضور مديراني چون بهشتي و انوار را مترقی ارزیابی نمود و گفت: ولی امروز در سينماي ايران، زنان حضوري بي كفايت و سطحي دارند. 

 http://www.rajanews.com/News/?12541

آيا دولت موافقت مي كند؟؛ احمدي نژاد به روايت اليور استون


نويسنده: گيسو فغفوري

    آيا مشاوران هنري رئيس جمهور و دست اندركاران سينماي ايران به اليور استون اجازه حضور در ايران و فيلمسازي درباره احمدي نژاد رئيس دولت كنوني ايران را مي دهند؟
    
    
     
    اما اين فيلمساز 59 ساله در فيلم <الكساندر> به تحريف تاريخ مي پردازد. الكساندر لهجه اي ايرلندي دارد. اين فرمانرواي 26 ساله رهبري سياسي عصر خود را عهده دار است.
    
    
    فيلم الكساندر پيش از ساخت نيز با جنجال همراه شد، چه از سوي زرتشتيان كه او را متهم به استفاده نابجا از نشان فروهر كرده بودند و چه ايراني ها به دليل تحريف تاريخ. . اليور استون در فيلم نشان مي دهد كه اسكندر چگونه پادشاهي جهانگير مي شود و برخي از خصوصيات شخصيت او را به تصوير مي كشد.(البته جنایتهایش را سانسور می کند)
    
    
    حالا<استون> با اين كارنامه مي خواهد درباره <احمدي نژاد> فيلم بسازد. جذابيت احمدي نژاد كه در اين سال ها به عنوان پديده اي مطرح شده و روي جلد مجلات معروف جهان قرار مي گيرد، بر كسي پوشيده نيست.(یعنی سوژه خوبی برای خنده است)
    
    
    از جهت ديگر هم چندي است كه آمريكا سوداي حمله به ايران را در رسانه ها و محافل سياسي مطرح مي كند. اين دو گزينه در كنار هم مي تواند براي <استون> فيلمساز ضدسيستم جذاب باشد؛ هم پديده جنگ و هم پديده احمدي نژاد در عرصه سياست كه با منطق هاي روز حاكم بر سياست جهان نمي خواند.
    
    
    استون در انتظار پاسخ مشاوران احمدي نژاد
    
    
    همسويي اليور استون با دولت ايران در مخالفتش با بوش و آمريكا و امكان تبليغاتي اي كه اين فيلم براي احمدي نژاد فراهم مي آورد، بسيار وسوسه كننده است و ارائه پاسخ مثبت را البته با اما و اگرها و شرط و شروطي از سوي مشاوران هنري احمدي نژاد محتمل مي كند، فقط مي ماند يك مشكل.
    
    
    اليور استون در كنار فيلم هايي كه درباره سياستمداران و سياست هاي روز و عليه جنگ ساخته كه به نوعي با سياست هاي دولت كنوني ايران همسويي دارد، فيلم اسكندر را نيز ساخته كه با واكنش برخي از ايرانيان روبه رو شده است و چندي پيش كه بحث فيلم 300 راه افتاده بود، برخي از هنرمندان و سينماگراني كه گرايشي نزديك به احمدي نژاد داشتند، دوباره با يادآوري اسكندر، همه اين فيلم ها را به سياست هاي دولت آمريكا منتسب كردند.
    
    
    استون اين روزها مي خواهد همراه <شون پن> فيلم بسازد. حضور <شون پن> در ايران با عنوان يك نظاره گر براي ايرانيان جذاب بود و براي خود پن نيز نتيجه اي مناسب داشت و گزارش 5 قسمتي اش از اين سفر مورد توجه قرار گرفت.
    
    
    حال بايد ديد مشاوران هنري رئيس جمهور چه پاسخي به استون مي دهند و آيا مي توانند به خاطر ارزش تبليغاتي چنين فيلمي، فراموش كنند كه اليور استون اسكندر را ساخته است يا نه؟

محمود نگو بلا بگو                        شيطون شيطونا بگو

توي ده شلمرود                           "محمود"تک و تنها بود

***

محمود مي آي بريم حموم             نه که نمي آم

مي خواي با هم دوش بگيريم          نه که نمي خوام

موي کثيف، ريش بلند، ناخن سياه واه واه واه

دندوناي زرد، بيني بزرگ، دستاي چرک قاه قاه قاه

نه چپ نه راست نه دوغ نه ماست

نه حيوون فکل زدن نه اون که مثل آدماست

نه خاتمي نه رهبري

نه راديو سراسري

هيچکي باهاش رفيق نبود

تنها توي درشکه                          نشسته بود تو بشکه

محمود می آی به "دخمه" آره که مي آم

دوس داري آدم بکشي                  آره که مي خوام

توي ده شلمرود                           محمود ديگه تنها نبود

ده نمکي و رفقاش                        سعيد عسگر و باباش

هف هشت تا آدم مشنگ              با خنجر و تيرو تفنگ

دور و برش جمع شدن                   راست شدن و خم شدن

تو جنگاي تان به تن                      آدما را مي کشتن

بالا رفتيم دوغ بود                         پايين اومديم ماست بود

قصه ما راست بود

پاینده ایران

 به خوشنودی اهورامزدا و امشاسپندان پيروزگر. درود بر فروهر مزديسنان می آغازم نبشتاری پيرامون ویرانسازی آرامگاه فیروز نهاوندی

هم میهنان !

             با خبر شدیم که بنای آرامگاه فیروز نهاوندی ( ابولولو) را که در شهرکاشان قرار داشت ، ویران کرده اند

این بنا از ساخته های دوران صفویه و دارای ارزش تاریخی بود .

حزب ملت ایران به گواه اسناد تاریخی همواره با فرقه گرایی ، ایجاد اختلاف و توهین های مذهبی مخالف بوده است و امروز نیز پرهیزازاختلاف واحترام نهادن به تفاوت ها را راه بهروزی ملت ایران می داند .اما آیا به جنگ درگذشتگان رفتن و مردگان را از گور بیرون کشیدن و برای اهداف سیاسی قربانی کردن کرداری درست و ثمربخش است . ؟  

پیش از این در هنگام ساختن سد سیوند گفتیم که :

آنچه در محوطه تاریخی سیوند و هم چنین میدان نقش جهان ، حوزه تمدنی هلیل رود و دهها نمونه دیگر انجام شده ویا درحال انجام است ، چیزی جزتلاشی سازمان یافته برای از بین بردن فرهنگ ، تمدن و حافظه تاریخی یک ملت نیست

هم میهنان ! ما بر این باوریم که اندیشه تخریب در یک نقطه نمی ماند بلکه دیری نخواهد پایید که این حرمت شکنی و ویرانگری ، دیگر آثار تاریخی و فرهنگی جهان را نشانه خواهد گرفت . آنچه امروز دست های پیدا و پنهان با تمدن

فرهنگ و آثارتاریخی درفلات ایران می کند ، تنها تمرینی است . اینان وهم سازانشان  درسراسرجهان ، تاریخ بشرو تلاش او برای غلبه بر  فنا و آفرینش زیبایی را  نشانه گرفته اند .

کاربدستان جمهوری اسلامی می کوشند تا مردم ایران را وادار کنند که بسان گروههای متعصب بیندیشند و عمل کنند نه بعنوان یک ملت . به باور حزب ملت ایران کوشش هایی از اینگونه  نه تنها به اختلاف های مذهبی پایان نمی بخشد

بلکه فرقه های مذهبی را بدهکار هم می کند . چرا که اگر بنا است با ویران کردن ، اختلاف های مذهبی پایان بپذیرد  آنانکه باور دارند دختر پیامبر اسلام را خلیفه دوم کشته است این حق را برای خود قائل خواهند بود که به دنبال ویران کردن آرامگاه کشنده وی باشند.!!

هم میهنان !

             کار بدستان که با منش و روش یک حزب مخالف اند رهبران آن حزب را دشنه آجین می کنند . هنگامی که منطق و شعور به تبه کاری ایشان گواهی دهد  در راه و روش شان بازنگری نمی کنند بلکه دارندگان منطق و شعوررا

حلق آویزمی کنند . وچون درپی دلربایی درکوی وبرزن کشورهای عربی اند ، بناهای تاریخی ایران را به آب می بندند

و یا نیمه شبان چون شبروان به سراغ  بناها ی تاریخی رفته و ویرانشان می کنند .

هم میهنان !

             کاربدستان جمهوری اسلامی ادعا می کنند که برای ایجاد وحدت اسلامی است که آرامگاه فیروز نهاوندی    (ابولولو) را ویران کرده اند . نخست آنکه وحدت به معنای  جذب و هضم دیگران درخود است و انسان درستکار نه درپی وحدت  که به دنبال اتحاد با دیگران است . واتحاد درک تفاوت ها و کنار نهادن اختلاف ها برای رسیدن به هدفی مشترک است .

دوم آنکه جدایی ها و اختلاف ها با ویران کردن برطرف نمی شود  ویرانی اختلاف برمی انگیزد و تباهی بار می آورد

اگرکاربدستان جمهوری اسلامی درادعای خود صادق اند بجای ویران کردن بناهای تاریخی به ساختن بپردازند و دست از کشتارو تجاوز به حقوق گروههای مذهبی بردارند .

اگر کاربدستان جمهوری اسلامی  راست می گویند  به اهل سنت اجازه بدهند  که آزادانه به نشر و تبلیغ باورهای خود  بپردازند .  

حزب ملت ایران  می داند که ایرانیان اهل سنت نه تنها ویران کردن آثار تاریخی و بی احترامی به درگذشتگان_ با هر عمل و باوری _ را در راستای احقاق حقوق خود نمی دانند  بلکه نمایش هایی از این دست را توهین به شعور و آگاهی خود می شمارند .

ایرانیان  اهل سنت همچون دیگر ایرانیان به درستی  آگاه اند که این ویران کردن نیست که درمان دردها ، جدایی ها و پایان بخش اختلاف هاست بلکه آباد کردن ، ساختن و احترام گذاشتن به باورها ، تفاوت ها و پرهیز از خشونت است که علاج  کار ماست ، تفرقه را نه آجر و سنگ  و مراسم که جهالت ایجاد می کند . باید به درمان جهالت پرداخت  نه ویران کردن بناهای تاریخی .

 ^{یک ایرانی آزاده:چرا براي نشان دادن شيعه بودن خود بايد ايراني بودن خودمان را با جمله "كجايند كوروش و اسفنديار و كيكاووس تا ببينند كه شير بچه هاي حيدر جلوي استعمار ايستادگي مي كنند" رو زير سوال ببريد؟}

^{جواب ده نمکی :چرا، اتفاقا رستم نماد تشيع است. همه مي دانند كه فردوسي بر اثر جو خفقان اجتماعي به گونه اي تفكر شيعي را در قالب شاهنامه طرح كرده و من اصلا مقايسه كردم اين دو نسل پهلوانان را، يعني اين كه نسل جديد بدون گرز و طبرزين و رخش كه كارآمدترين سلاح جنگي آنها بوده، با دست خالي جلوي يكي از مجهزترين ارتشهاي دنيا ايستادند.} 

ده نمکی کیست؟ 

^{مسعود ده نمكي فعاليت هاي سياسي و اجتماعي خود را در اواخر دهه شصت با گروهي موسوم به انصار حزب الله آغاز كرد كه وي يكي از رهبران اصلي آن به شمار مي رفت.}

^{پس از آن وي به تاسيس هفته نامه هاي شلمچه و جبهه پرداخت كه خود سردبير آنها بود. او همچنين در وقايع مربوط به كوي دانشگاه در سال 1378 حضوري فعال داشت.}

^{پس از بروز اختلاف نظرهايي در ميان اعضاي انصار حزب الله در اوايل دهه هشتاد خورشيدي، وي اعلام كرد كه به كار فيلمسازي روي آورده و رسما ديگر مسئوليتي در اين تشكل نخواهد داشت}

به نظر من او یک حزب الهی متعصب است که دستش به خون جوانان ما آلوده است وفقط به دنبال جاده سازی برای امام زمان هستن و فقر و فحشا ایشان هم یک بازی سیاسی بود که بگویند ما باعث این مصیبتها(همان خود فروشی زنان و فقر که مادر آن استّ) نیستیم بلکه یک عده محدودی منافق در بین ما هست که این نا بسمانی ها را ایجاد کرده اندو همانگونه كه خود بار ها گفته از جناياتش به هيچ عنوان شر منده نيست

من هم مانند شما هنگامی که  این فیلم را در سینما دیدم که ای کاش نمیدیدم و از این که برای دیدن این ننگ ضد ایرانی و عرب پرور هزینه کردم متاسف شدم دلیل آن نیز این سخنانی است که در این فیلم رانده شد:کجایند رستم دستان و کیکاوس که ببینند شیر بچه های حیدر کرار چگونه بدون گرز و شمشیر و تبرزین......... به جنگ دشمن می روند ای

 حرامزاده تازی این شمشیر که نماد کشورهای عربی است و دزدی و غارت در خون و سرشت ددخوی تازیان است مهر پرستان ایرانی را کجا و شمشیر تازی را کجا 

با این فیلم عمق کینه پدران ده نمکی را نسبت به تاریخ و هویت ایرانیمان را با تمام وجود لمس کردم؛
ده نمکی ای مذدور کثیف اون بچه هایی که تو می گویی آنها نیستند بلکه 
شیر بچه های حیدرکرار آنهایی هستند که بین سال 60 و 67 جوانان مجاهد کمونیست ملی گرا و ... رو تو زندانهاشون شکنجه کردن و 17000 مجاهد را کشتند
و همینطور در جنبش دانشجویی 18 تیر و در جنبش رهایی زنان و اعتصا بات اموزگاران دلاور این بوم اما من الانه به شما بگویم که این جنبش در روان ما نهادینه شده و نام 18 تیر همراه تمام لیدرها و مبارزانش در دل تاریخ هک شده

بی نیازبین که با این مفلسی از فر فقر  ***طعنه بر جاه وجم دارایی دارا زدیم

تا قیامت وعده کوثر خمارم می گذاشت*** باده را در محفل آن حور با حورا زدیم

کیست این ماه مبارک کانچه را ما داشتیم*** در قمار عشق او شب تا سحر یکجا زدیم

درود بر آزادی و سرنگون باد دیکتاتوری اسلامی

                    زنجیری

خسته ام از همه  خسته از دنیا

آسمان بشنو از قلب من این صدا

ای زندگی بی زار از توام

 بی زار از این عالم

بیگانه ام با سیمای تو

دیوانه دنیای تو

در هم مشکن زنجیر مرا

بهتر که شوم رسوا

آنم که دگر با دست شما

پنهان شوم از چشم دنیا

پاینده ایران
کوبنده تندر

تو فکر یک سقفم

یه سقف بی روزن

یه سقف پا بر جا

محکم تر از آهن

سقفی که تن پوش هراس ما باشه

تو سردیه شبها لباس ما باشه

سقفی اندازه ی قلب منو تو

واسه لمس تپش دلواپسی

برای شرم لطیف آینه ها

واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف با تو از گل از شبو ستاره میگم

از تو و از خواستن تو میگمو دوباره میگم

زندگیمو زیر این سقف با تو اندازه میگیرم

گم میشم تو معنیه تو معنیه تازه میگیرم

سقفمون افسوس و افسوس !!

تن ابر آسمونه

یه افق...

یه بینهایت....

کمترین فاصلمونه........

تو فکر یک سقفم

 یه سقف رویایی

سقفی برای ما

 حتی مقوایی

تو فکر یک سقفم

یه سقف بی روزن

سقفی برای عشق

برای تو با من....

سقفی اندازه ی قلب منو تو

واسه لمس تپش دلواپسی

برای شرم لطیف آینه ها

واسه پیچیدن بوی اطلسی

زیر این سقف اگه باشه میپیچه عطر تن تو

لختی پنجره هاشو میپوشونه پیرهن تو

زیر این سقف خوبه عطر خود فراموشی بپاشیم

آخر قصه بخوابیم

اول ترانه پا شیم

سقفمون افسوس و افسوس !!

تن ابر آسمونه

یه افق...

یه بینهایت....

کمترین فاصلمونه........

تو فکر یک سقفم...!!!!

ذوالقرنين قران كريم همان كوروش هخامنشيست

نگه کن باد فروردین، که جان پرداز می آید
تو گویی موکب کورش، سوی شیراز می آید
زمین می رقصد از نوروزُ کوهستان خروشان است
بهار عشوه گر را بین، چو سرو ناز می آید
فلک خندان، ملک شادان ز نوروز شهنشاهان
نگر بر خیل اهریمن، که افسون ساز می آید
هزار و بلبل و کوکو به سیر سنبل و شب بو
که گیتی را دگر سال و دگر آغاز می آید
طنین غرش تاریخ، می پیچد به دشتستان
ز هر خاشاکیُ سنگی، هزاران راز می آید
صدای شیهه ی اسبی، کند گوش فلک را کر
بود شب دیز کیخسرو، که اکنون باز می آید
یلی چالاک و رویین تن، ز هامون اسب می تازد
به عزم تیسفون اکنون، سوی اهواز می آید
قلمزن روی تیغش این چنین بنوشته نامش را
نگر، اسفندیارست این، که اسب انداز می آید
چه فروردین پرشوری، چه نوروز خوش انفاسی
هزاران، صد هزاران گرد هم پرواز می آید
ز دشت زابلستان، زادگاه پیل تن رستم
گل نوروزی نسرین، چو سرو ناز می آید
تهمتن شد به خواب ُ مادیانِ مردِ بازرگان
به صید رخش دشمن کش، کمندانداز می آید
ز کابل کاروانی می برد سوی سمنگان، رخش رستم را
ببین، دزد بهاری را، که بار انداز می آید
صدای رستم است این، کز سمنگان می رسد بر گوش
که سهرابِ من اکنون ، سوی میدان باز می آید
ز سوی دیگر اهریمن، ز خون تازی دشمن
به آیین دَدان پیوسته، بد آواز می آید
که من نوروز نیکو را، بهار نازنین خو را
که اینسان با شکوهُ با جلال و ناز می آید
صلاح دین نمی دانم، بجز دشمن نمی خوانم
که آن ماه عزا و غم، به سوز و ساز می آید
به پاسخ غرش ابری که خود فرزند نوروز است
چو ذوالاکتاف تازی کش، شه جان باز می آید
تو جغدی کز دمت ویران شده کاخ شهنشاهان
برای صید شومی چون تو، صد شهباز می آید
زبان بربند ای تازی، که من نوروز جمشیدم
که مرغ شادیِ گیتی، ز من پرواز می آید
تو ای اهریمن جانی، بلای جان ایرانی
کنون بهر زوالت این، فرود از آسمان، سرباز می آید

My religion is Iranian

My God is a god 
My prophet is Kourosh
My Imams are Dariush, Xashayar, Ardeshir, Shapur, Khosro Anushiravan, Babak Khoramdin, Yaqoub Saffarid, Amir Kabir, and Reza Shah
My hidden Imam is Kaveh
My Apostle is Ferdowsi
My Holy Book is the Shahnameh
My commandments are written on the Kourosh Cylinder
My Mecca is Persepolis
My Holy shrines are at Pasargad, Behistun, and Naqshe Rostam
My Ashura is Qadissiyah
My martyrs are Rostam Farokhzad and Yazdgerd
My Holy Banner is the Derafshe Kaviyani
My Jerusalem is Ctesiphone
My Judas is Salman Farsi 
My demons are the Akhounds 
My angels are the Iranian nationalists
My cross is the Faravahar
My Paradise is Nowrouz, Chaharshanbe Souri, Mehregan, Yalda
My temple is my own heart
My religious conviction is knowledge
My faith is logic
My sermon is history

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

نخواب وقتی که خون از شب سرازیره

بخون وقتی که خوندن معصیت داره

بخون با من بیا تا من نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره

ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز جمعه های عشقو آزادی

کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

خلقنا الاحمدي نجاد سهواً و انا اخلقهم لنادمين . همانا ما احمدي نژاد را اشتباهي آفريديم و از خلقت آن پشيمانيم . سوره توبه

فريادهاي ايران و جنايت دولت احمدي نژاد در سيوند

كميته نجات پاسارگاد كجاست؟

امسال چه سال تيره اي براي اين مرز و بوم است فيلم ۳۰۰وآبگيري سد ننگين سيوند

لالا لالا ديگه بسه گل لاله 

بهار سرخ امسال مثل هر ساله

هنوزم تيرو تركش قلبو مي شكافه 

   هنوز شب زير سرب و چكمه مي ناله

     نخواب اروم گل بي خارو بي كينه

        نمي بيني نشسته گوله تو سينه

           آخه بارون كه نيست رگبار باروته

             سزاي عاشقاي خوب ما اينه

               نترس از گوله دشمن گل لادن

                  كه پوست شير پوست سرزمين من

   نوشته بعدي من ادامه اين چكامست كه خيلي حماسي و زيباست و آغازش اينگونه است

نخواب وقتي كه هم بغضت به زنجيره

 ما نشین بارون مییاد خیس میشی برف میاد گوله

 میشی می افتی تو حوض نقاشی  

کی میگیره فراش باشی  

 کی می کشه قصاب باشی  

  کی می پزه آشپزباشی    

کی میخوره حکیم باشی 

 گنجشکک اشی مشی 

خیس نشی گوله نشی نیافتی تو حوض نقاشی

احمدی نژاد بازهم دست از پا دراز تر ۱۵ نظامی انگلیس را در سالروز میلاد پیامبر اعظمبا کت شلوار نو وپس از چند روز حال کردن در ایران آزاد کرد تا بگوید که من بی خرد ترین رییس نا جمهوری اسلامی هستم آیا این باعث میشود که دیگر تجاوز نکنند یا آنها را مشتاق تر میکند

خداوند کيوان و گردان‌سپهر          فروزنده ماه و ناهيد و مهر

آنان که روز شب بی درد و داغ غم

در سایه جهان خوش آرمیده اند

ار اصل خویشتن آری پریده اند

اینان به گوش ما صد ها هزار بار

با ژست مصلحت همواره خوانده اند

باید خموش بود زیرا

 زبان سرخ سر های سبز را بر باد می دهد

مهندس بازرگان: فرق من با خمینی اینست که من اسلام را برای

 ایران می خواهم و او ایران را برای اسلام

(درود به شرفتان:هوشنگ شاه.کوروش . داریوش .خشایار شاه.آرش .

امیر کبیر. دکتر مصدق . دکتر سحابی . مهندس بازرگان.

 دکتر پزشکپور.شادروان داریوش فروهرو همسر گرامی ایشان

.استاد فولاد وند وتمام پانیرانیستها و

 ملی گرایان حقیقی که همگی برای ما گران سنگید)

صیغه شیرین ترین لذتی است که زن مسلمان می تواند از آن بهره ببرد

فاطمه (ع)

      دستگیری شبانه فعالین صنفی معلمان

قابل توجه حاج خانوما

عکس از پارتی دی جی کسرا

بانک مرکزی در اطلاعیه ای عاجزانه از مردم اردبیل خواسته در عابربانکها شمع روشن نکنند

  RSS